Goedemorgen, consul.
Hoe gaat het?
Ik ben zo trots op je.
Onze naam is gezuiverd. De Republiek is gered.
Het was vreselijk, moeder.
Hij ging maar niet dood.
Nu is hij dood, hè?
Hij wou nog wat zeggen.
Maar er kwam niks meer.
We moeten sterk zijn.
De Senaat zoekt bij ons leiderschap.
Het volk moet streng geleid worden.
Kun je dat?
Dominus.
Wie ben je? Van wie is dit kind?
Wat doe je nou? Laat hem gaan.
Heb genade.
Ik vervloek je.
Ik vervloek jullie allemaal.
Bij alle goden onder ons.
Jullie zijn verdoemd.
Caesar is dood.
Hij is dood.
Caesar is dood.
Laat maar, vergeet het.
Je hebt me wel verstaan.
Moeder?
Laat me met rust.
Jij ook al? Huilen helpt niet.
Ik huil niet, ik ben boos.
Moge Dis het rotwijf Servilia verslinden.
Ik was een dwaas.
Als ik niks gezegd had over Vorenus en z'n vrouw...
Luister. We verzwijgen ons aandeel.
Dan worden we als medeplichtig gezien.
Begrepen?
Moge de honden haar verslinden. - Laten we 't hopen.
Timon is er.
Fijn dat je er bent.
Mijn deelneming.
Een slechte zaak.
Tien. Is alles goed met haar?
Dat heb ik je verteld. En de stad?
Iedereen zit binnen. Het is doodstil.
Bedankt voor het komen.
Fijn dat je er bent.
Ik ben meteen gekomen. Mijn deelneming.
Goede vriend, bedankt.
Is het veilig op straat? Kunnen we de stad uit?
Zeker. - We wachten...
voor we wat doen.
We weten onze positie niet precies.
Antonius kan... - Als hij nog leefde, zou hij komen.
Of iets laten horen.
Hij zal dus wel dood zijn.
Dat kan, maar we weten het niet zeker.
Hij kan gevlucht zijn.
Hij zou me nooit achterlaten.
Trek je reiskleren aan.
Hou het sober. - Denk na, moeder.
Je hebt Servilia gehoord. Ze wil dat je vlucht.
Ze moet me maar weten te vinden.
Dat lukt haar. Jij kunt je niet verbergen.
Pak het geld en de huisgoden, Castor.
Onmiddellijk.
Kom op, geen tijd verspillen.
Antonius.
Ik zweer bij de zwarte steen dat ik ze allemaal zal doden.
Brutus en Cassius en Casca en het hele stel.
Het zijn dienaren van Servilia. Zij zit hier achter.
Ik heb het Caesar gezegd.
Ik zei dat dit zou gebeuren.
Ik zal ze onderpissen als ze sterven.
Dat ik ze moet ontvluchten...
die wormen.
Weet je het zeker? Weet je zeker dat hij dood is?
Ja, hij is echt dood.
Ik heb hem gezien.
Was jij erbij?
Waarom hield je ze niet tegen?
Nee, ik was er niet bij.
Ze hielden me tegen, buiten op de trap.
Toen ik eenmaal binnen was, was het kwaad al geschied.
De lictoren gingen er als een haas vandoor.
Die verrader Vorenus, hij is vast omgekocht.
Hij was weg toen we bij de Senaat kwamen.
Hij was weggelokt.
Die heks Servilia had hem iets over z'n vrouw verteld.
Wat heb jij toen gedaan? - Ik?
Ik kon niks doen.
Caesar was dood. Ik was ongewapend.
Ik was ze met m'n blote handen te lijf gegaan.
Jij hebt makkelijk praten.
Jij weet niks van geweld.
Twaalf schurfthonden kunnen een leeuw doden.
Als jij het zegt...
Wat moeten we nou?
Doe maar wat je wilt.
In het noorden verzamel ik een leger monsters.
Dan kom ik terug.
Ik ga al die rotzakken kruisigen.
Wat bedoel je, ik kan doen wat ik wil?
Waarom ben jij dan hier?
Ik bedoelde er niets mee. Natuurlijk mag je mee.
Als je een andere minnares neemt, begrijp ik dat.
Nee, ik bedoelde...
dat ik je niet kan dwingen.
Heb je die laatste uren daar gezeten?
Heb je je hoeren in reiskarretjes gezet?
Ik ga het gevecht niet met je aan.
Nu niet.
Ik wil niet naar het noorden.
Het is daar akelig.
Hoe heet je ook weer? - Timon.
We gaan noordwaarts. Jij beschermt de familie...
tot ik m'n eigen mensen heb.
Dat gaat geld kosten.
Een Jood doet niets voor niets.
We nemen Calpurnia mee. We gaan via de Subura.
Waarom?
Ze moet veilig zijn.
Zij helpt ons ook niet.
We kunnen z'n weduwe niet achterlaten.
Dan lijkt het alsof we haar in de steek laten.
Stik.
Vader.
Maak me wakker.
Stil. - Maak me wakker.
Stil, kalm.
Ik maak je wakker als je me loslaat.
Beloof me dat.
Bij het vuur van Vesta, dat beloof ik.
Mooi.
We hebben een valse start gehad.
Het spijt me dat ik je man gedood heb.
Ik zal met de deur in huis vallen. Ik heb een vraag.
Mogen Venus en Mars me bijstaan...
Wil je mijn vrouw worden?
Wil je met me trouwen?
Trouwen. Jij en ik.
Als u dat wenst, meester.
Ik ben je meester niet meer. Je bent een vrije vrouw.
Als je nee zegt, word ik niet boos.
Niet dat het me zal bevallen.
Ik zal je niet slaan.
Een man als ik komt wel aan de bak.
Je zult onderdak en eten hebben.
Ik kan alles voor je kopen, kleren, schoenen.
Betekent dat ja?
Je zult er geen spijt van krijgen.
Geregeld.
Er zijn bezoekers.
Haal ze maar.
Marcus Antonius, Atia.
Fijn dat jullie er zijn, en de kinderen.
Onze deelneming, Calpurnia.
M'n man wil je graag ontvangen.
Jullie zijn de eerste rouwenden. Familie en vrienden zijn niet geweest.
Ze zijn bang.
Dat kan zijn.
We gaan de stad uit.
Kom mee.
Waarom?
Het is hier niet veilig.
Dat maakt niet uit. Ik wil sterven.
Nu je hier bent als getuige, moeten we 't testament voorlezen.
Daar hebben we geen tijd voor.
Dat hoort zo. - Er is geen tijd voor.
Het is het testament...
van een dictator van de Romeinse Republiek.
Na de zorg voor het onderhoud en de veiligheid...
van m'n eerlijke en getrouwe echtgenote Calpurnia, et cetera...
laat ik 75 denarii na aan elke ingeschreven burger.
Zonde van het geld.
M'n naam en bezittingen...
inclusief obligaties en opties...
al het onroerend goed en al het goud...
zilver en andere middelen...
laat ik na aan Gaius Octavianus.
Die vanaf heden moet worden beschouwd...
als m'n legitieme zoon...
en enige erfgenaam.
Mijn Octavianus?
En verder?
Hij wijst erop dat de slaaf Posca...
Dat ben ik. Ik ben voortaan vrij...
en ik krijg een passend stipendium.
Dat is fijn voor je.
En verder?
Verder niets.
Gefeliciteerd, jongen.
Krijgt hij alles?
Hij krijgt niks. Dat is allemaal onzin.
Het is een officieel testament.
Brutus en z'n mannen zijn nu de baas.
Zij krijgen z'n land en z'n geld.
Ja, ze zullen de moord rechtvaardigen als de verlossing van een tiran.
Z'n testament en akten stellen niets meer voor.
Ze zullen doen alsof er geen testament is.
Ze moeten van z'n naam afblijven.
Die is voor jou.
Moge die je ten dienste zijn.
We gaan.
Desnoods neem ik haar met geweld mee.
Kijk dus niet op van wat herrie.
Haal je meesteres. Zeg dat we vertrekken.
Ik moet in Rome blijven.
Ik ben z'n zoon. Ik moet m'n status en rechten beschermen.
Kijk nou, een echte Spartaan.
Jij moet ook blijven.
We moeten één front vormen.
Ach, vreemde, moedige, gezwollen jongen. We gaan naar het noorden.
Ik sta aan het hoofd.
Ik kan bepalen waar we heen gaan.
Je doet mannelijk, heel schattig.
Maar dat kan nu niet. We gaan en daarmee uit.
Brutus is juridisch niet vrij.
We kunnen wel wat afspreken met hem.
Ga door.
Brutus verklaart Caesar tot tiran, anders is hij een moordenaar.
Maar de daden van een tiran zijn illegaal.
Dus ook de benoeming van Brutus tot pretor.
Cassius als proconsul...
enzovoort. - En wat dan nog?
Wettelijk gezien...
verliest Brutus z'n status.
Advocatengeklets.
Dat vind ik niet. Als jij ze amnestie aanbiedt...
Ik vreet ze op. Amnestie?
Je volgt me niet.
Denk je dat je het beter weet?
Je begrijpt het niet. - Moet jij soms een klap?
Als het testament geldt, en dat zou kunnen...
ben je de moeder van de rijkste man van Rome.
Anders krijgt Servilia die eer.
Waar is ze nou?
Als ik knik, moet je haar mee helpen aanpakken.
Ze moet snel naar buiten. Ze vertrouwt je.
Met alle respect...
Tot het testament is geratificeerd...
ben ik verbonden aan 't huis van Caesar.
In die hoedanigheid moet ik vragen om terughoudendheid.
Met alle respect.
Brutale aap.
Je doet wat ik zeg en ik doe wat ik wil met je meesteres.
We blijven.
Nee, meester.
Noem me niet steeds zo.
Wat moet ik dan zeggen?
Wat je wilt. Man? Schat?
Caesar is dood.
Maak je geen zorgen.
Als hij terugkomt, komt hij terug.
Kijk eens.
Zie je hoe mooi ze is?
Iedereen zal haar respecteren.
Een vrouw van de beste mensen.
Hallo, kinderen.
Onsterfelijken.
Onsterfelijk, zeg ik.
Jullie hebben je naam...
in de eeuwige steen gekerfd.
Dat noem ik een compliment.
Ik zou je willen omhelzen, maar helaas...
maak ik geen deel uit van het cohort der helden.
Voor mij geen mes.
Voor mij geen vreugde.
Vergeef het ons.
Je wou het niet te weten, dachten we.
Het is gebeurd.
Voor mij geen glorie.
Ik kan slechts klappen.
Vertel eens, is de stad veilig?
We hebben 2000 man onder de wapenen.
Z'n mensen zijn gevlucht. - De stad is van ons.
Prachtig. En Marcus Antonius? Die hond is dood, hoop ik.
Dat is hij niet. - Leeft hij nog?
Een fout.
Een grote fout.
We zijn senatoren, geen huurmoordenaars.
Dood hem zelf, als je wilt.
Wat weet jij alles toch goed.
Ik moet naar het platteland.
Weer zo'n saaie rechtszaak. Ik wou nog even afscheid nemen.
Onsterfelijke bevrijders.
Vriend Cicero.
Wat zie je bleek.
Broeder?
Vorenus?
Legionair Pullo... - Wat is er gebeurd?
Eerste cohort.
Wat is er gebeurd?
Dat is de moeder van Lucius.
Ik wou haar doden.
Ik had het mes in m'n hand.
Ze heeft het zelf gedaan.
Waar zijn de kinderen? - Weg.
Waarheen?
Ik heb ze vervloekt.
Vervloekt naar de Hades.
Haal wat water.
Ga zitten.
We frissen je wat op.
Consul Antonius, ik ben volledig onpartijdig.
Ik wist hier niets van.
Ik was even verrast en geschokt als jij.
Brutus kan dat bevestigen.
Cicero wist van niks.
Je hebt een goede vriend en baas verloren.
Het spijt ons.
Die aap moet weg, anders gaat hij eraan.
Hij wou me doden. Z'n aanwezigheid is beledigend.
Niemand heeft je willen doden.
Ik heb ze uitdrukkelijk opgedragen jou te sparen.
Heb ik het mis, Cassius?
Die man was misschien wat te enthousiast.
Ga maar, Quintus.
Vertel eens.
Waarom vereer je ons met een bezoek?
Luister.
Waarom is het stil?
De tiran is dood.
De mensen zijn vast blij.
Waar is jouw feestsjerp?
Waar zijn de vrijheidskreten?
Verandering maakt angstig.
Somberheid is alleen maar natuurlijk.
Als ze beseffen dat ze bevrijd zijn...
zijn ze blij.
Het volk hield van Caesar.
Ze zullen je haten.
Ooit hielden ze van hem. Net als ik.
Sommigen hebben zich tegen hem gekeerd.
Hij had inderdaad iets van een tiran.
Maar tallozen zullen hem aanbidden tot aan hun dood.
Tallozen.
Die mensen zijn nu van mij.
Zulke mensen hebben we niet nodig. Ons leger is de baas in de stad.
We hebben contacten in de beste kringen. De Senaat en de ridders staan aan onze kant.
De priesters, de stadscohorten, het lictorengilde.
Echt waar? Dat is mooi.
Vraag de bakkers en fluitspelers ook.
Dan heb je een heel festival.
Wacht wel tot na de verkiezingen.
Wat bedoel je?
Weten jullie dat niet?
Als Caesar een tiran was, zoals gezegd...
dan zijn al z'n daden en benoemingen zonder waarde.
Ik ben geen consul meer.
Jij bent geen pretor meer. Jij bent geen proconsul meer.
Dan moeten er verkiezingen komen.
Dat is zo.
Ik hou daar niet zo van.
Je wou ons helpen?
Zeker.
Mensen die van Caesar hielden, maar tirannie verachten...
kan ik aan jullie kant krijgen.
Waarom zou je dat willen?
Niemand kan winnen.
Niet zonder bloedvergieten.
Dat wil ik niet.
Ik wil vrede en stabiliteit.
Hoe dan?
Op de eerste plaats, amnestie voor iedereen.
Caesar wordt niet tot tiran verklaard. Jullie wordt geen moord ten laste gelegd.
Alles wat Caesar gedaan heeft, blijft rechtsgeldig.
We behouden onze post.
We doen alsof de bliksem hem heeft getroffen.
Een natuurlijke dood.
Ga door.
We tonen onze eensgezindheid bij de openbare uitvaart...
die wij samen leiden.
We betreuren de mens en verbranden de tiran.
En dan?
Ik dien m'n termijn uit als consul.
Daarna trek ik me terug in de provincie.
Ik zal daar het land bewerken...
en m'n slaven neuken.
Net als Cincinnatus.
De Republiek redt het wel zonder mij.
Ik zweer bij de zwarte steen...
dat ik het gehad heb met de politiek.
Jullie zijn te ruw...
voor een eenvoudige soldaat als ik.
Messen in de Senaat?
Hoe kan het bestaan?
En als we geen vredige oplossing wensen?
Als we geen vrienden zijn, zijn we vijanden.
Dan doe ik het uiterste om jullie te vernietigen.
Mogen we even overleggen?
Klets maar raak.
Ik wacht buiten wel.
Heb je toch geprobeerd hem te vermoorden?
Vergeef het me.
Ik respecteer je scrupules, maar buiten jouw medeweten...
had zijn dood jou niet onteerd.
Ik zou dubbel onteerd zijn.
Een moordenaar en 'n dwaas.
Gaat jouw eer boven de Republiek?
Het is nog niet te laat.
Hij is hier, in jouw handen.
Ik zet alleen de feiten op een rij.
Ik dwing je niet tot bepaalde daden.
Ik kan m'n eigen koers bepalen.
Broeder.
Het is het enige verstandige.
Het is geen crimineel.
Een wapenstilstand zal de openbare orde handhaven.
We mogen hem niet doden. - Weg met de wet. Hij is te gevaarlijk.
Overdrijf niet. Het is een vulgair beest.
Zonder Caesar gaat hij snel genoeg ten onder.
Hij is... - Hij is te gast in mijn huis.
Hij is niet binnen, hij staat op straat.
Jij ook, moeder?
Laten we vrienden zijn.
Vrienden?
Dat is beter.
Ik had het niet moeten doen. - Wat niet?
M'n eigen kinderen vervloeken.
Het was hun schuld niet.
Ze komen wel terug.
Je kunt de vloek zo opheffen. Je hebt er geen dier voor gedood, hè?
Dan moet het lukken.
De vloek is niet definitief.
Als ze terugkomen, hef je hem op. Niks aan de hand.
En als ze niet terugkomen?
Waar moeten ze heen? Natuurlijk komen ze terug.
Morgen om vier uur...
zal de uitvaartceremonie plaatsvinden van Gaius Julius Caesar.
Er zullen eerlijke, eensgezinde en vergevingsgezinde...
woorden gesproken worden...
door pretor Marcus Junius Brutus...
en consul Marcus Antonius.
Prostituees, acteurs...
en onreine kooplieden zijn niet welkom.
Ik kom de laatste eer bewijzen aan je man.
Ik weet dat je verdriet hebt.
Laat 's zien wat ze gedaan heeft.
Vorenus ging naar huis om z'n vrouw te spreken.
Caesar ging alleen en onbeschermd naar de Senaat.
Klootzakken.
Wat ik niet begrijp...
is hoe ze dat konden weten over Niobe en zo.
Alleen jij en ik kenden de waarheid.
Ik heb het m'n zuster verteld.
Die heeft het aan Servilia verteld.
M'n zuster was... Dat maakt niet uit.
De kruik is gebroken, met spijt kan ik hem niet maken.
Ik vraag om vergeving.
Natuurlijk.
Een jongeman als jij kan geen...
kan geen...
Het is gebeurd, zoals je zei.
Hou het maar voor je.
Niet om de schaamte, alhoewel ik me schaam.
Ik sla een slecht figuur bij het volk.
Het is al vergeten.
Het spijt me van je oom.
Door z'n testament ben ik z'n zoon.
Gefeliciteerd?
Ben je uit op wraak?
Vroeg of laat.
Op mij kun je rekenen.
Opstaan.
Ben je vergeten wat voor dag het is?
Wat voor dag dan?
Geen geintjes. Daar heb ik geen zin in.
Rustig.
Dit wordt mijn dag.
Dat voel ik.
Ik heb nog nooit een vrouw in rouwkleren geneukt.
Nu ook niet.
Jammer.
Dan wordt het Merula.
Kom op, oudje. Spring er maar op.
Ze vreet je op.
Gaan malle fratsen. Sta nou maar op.
Kom hier.
Hou op, kom uit bed.
Ik wil eerst neuken.
Goed. Haal die Germaanse slet uit de keuken.
Doe het goed of ik stuur je naar die duivel daar.
De begrafenisondernemer is er. We kunnen gaan.
We moeten op de kinderen wachten.
Ze komen terug, broeder.
Ik had het niet moeten doen.
Ik had ze niet mogen vervloeken.
Ze komen zeker terug. Vroeg of laat.
Ik had het niet moeten doen.
We moeten Niobe eropuit sturen.
We kunnen niet langer wachten.
Anders zijn ze beneden niet blij.
Graaninspecteur?
Waarom zou ik dat willen zijn?
Dan kun je met waardigheid vertrekken.
Ik wil de stad niet uit.
Een tocht langs de Aziatische aanvoerhavens zou volkomen normaal zijn.
Niemand zal je betichten van vluchtgedrag.
Ik wil de stad niet uit.
Mijn excuses.
Ik heb me laten gaan.
Een prachtige toespraak overigens.
Misschien wat te verstandelijk...
voor dat publiek.
Is je wat drinken aangeboden?
Een beetje water, graag.
Probeer je zoon op verstandige gedachten te brengen.
Hij en z'n vrienden moeten de stad verlaten.
Ik sta niet in voor z'n veiligheid.
Kijk maar niet zo zelfingenomen.
Je liegt en je breekt beloftes.
Je bent een oproerkraaier.
Een pantomimespeler had je rol kunnen overnemen vandaag.
Maar goed dat ik het gedaan heb, hè?
Anders zat je nou op je knieën aan een pantomime-pik te zuigen.
Ik wil je niet beledigen of vernederen.
Maar je moet weg.
We blijven hier.
Nee, jij blijft.
De mannen gaan.
Jij blijft hier in de stad als mijn gast.
Je bedoelt gijzelaar. - Wat jij wilt.
Jij kunt wel van alles willen.
De Senaat en de mannen die ertoe doen staan achter ons.
En ik heb een opstandig volk.
Die lusten je 'mannen die ertoe doen' rauw...
tussen de puinhopen van de Senaat.
Kinderen? Oudste?
Vorena?
Ze zijn er niet.
Maakt niet uit. Geduld.
Maak maar lekker wat pap.
Als we gegeten hebben, zullen we ons beter voelen.
Vorena? - Is daar iemand?
Ik kwam wat uitgeleende dingen ophalen.
Weet je waar de kinderen naartoe zijn?
Ik had ze uitgeleend.
Waar zijn de kinderen?
Zeg op.
Erastes Fulmen nam ze mee.
Juno nog 's aan toe.
Ik vind het heel erg.
Het is er stervensdruk. Na een halfuur sta ik pas vooraan.
Daar komt Brutus aan.
Hij begint te kletsen.
Over de wet en de Republiek.
En de twaalf tafelen.
Ik snapte de helft niet.
En toen?
Antonius komt en omhelst Brutus.
Hij praat rustig en netjes, alsof het hem niks doet.
Ik denk: lk ga even wat drinken.
Maar dan...
haalt hij Caesar z'n toga te voorschijn...
helemaal onder 't bloed.
Iedereen is onder de indruk.
Walgelijk. Zonder enige waardigheid.
Hij loopt wat heen en weer met dat ding.
Hij vertelt dat Caesar een prima kerel was.
Dat hij van hem houdt en dat het een groot leider was.
De helft van het publiek huilt inmiddels.
Ze snikken als kinderen.
Wat doet hij? Hij pakt die bloederige toga...
en gooit die zo het publiek in.
De zaal ontplofte zowat.
Ze werden witheet.
Brutus en die lui hebben geluk dat ze nog leven.
Het is een schande, respectloos.
Mensen waren boos. - Dat is geen excuus.
Het is een consulaire uitvaart.
Dat moet met waardigheid gebeuren.
Niet met plunderen en brandschatten.
Beesten.
Antonius is ook een eikel.
Hoor 's even.
Als jullie hieraan meedoen, wacht jullie een gruwelijk lot.
We houden ons aan de fatsoensregels.
Het komt allemaal door die slaven en buitenlanders.
Ga terug naar Bithynië of waar jullie ook vandaan komen.
Rome voor de Romeinen.
Flavio?
Zeg dat die scurra's hun kop houden.
Ga buiten maar vechten.
Aan jou heb ik ook niks.
Je hebt m'n kinderen.
Waar heb je het over?
Je hebt m'n kinderen.
Je bent misleid, vriend.
Waar zijn ze?
Dat weet ik niet.
Waar zijn ze?
Die komt niet meer.
Daar staan we dan.
Waar zijn ze?
Waar zijn m'n kinderen?
Drink een beetje wijn met me.
Lik m'n reet.
Vertel het hem.
Als ze niets is overkomen, blijf je leven.
Denk je?
Vertel het.
Falerniaanse druiven zijn de beste, hè?
Zo slecht ben je niet.
Je hebt alleen te veel woede in je.
Vertel op.
Ik heb je kinderen genomen, omdat je altijd zo geringschattend deed.
Ik heb ze geneukt en vermoord.
Toen heb ik ze in de rivier gegooid.
Dutch